تبلیغات |
نویسنده : blogger
تاریخ : دوشنبه 28 فروردین 1391
|
نظرات () |
چقدر بعضی وقتها آدم فقط به دو تا گوش نیاز داره که فقط بشنوه ! سراپا گوش بشنوه ! با تمام وجودش و حواسش ! و تو رو علی رغم هر اونچه که می گی باز بپذیره ! بشنوه بدون اینکه در موردت قضاوت کنه ! بشنوه بدون اینکه با چند تا جمله اولت بگه آهان فهمیدم چی می خوای بگی تو بگی "ت" من رفتم تا... ! بشنوه و فکر نکنه تو نمی دونی باید چیکار کنی که داری اینا رو می گی و تندی برات نسخه بپیچه!
من احساس می کنم محتاج شنیده شدنم. شنیده شدنی اینچنین که گفتم....
احساس می کنم حرفهام خیلی رو هم شده ! ناگفته هایی که خیلی دوست دارم بگم ولی ترجیح می دم نگم (چه تو دنیای واقعی و چه تو دنیای مجازی!)
نگفتن
به دلیل اینکه احساس می کنم بعضی هاش هنوز در سطح پذیرش بعضی ها نیست! (مخصوصا تو دنیای واقعی!)
نگفتن به دلیل اینکه دوست ندارم حرفام مورد قضاوت قرار بگیره و بهم برچسب زده بشه!
نگفتن به دلیل اینکه دوست ندارم بعضی ها ذهن خوانی کنن و پیشگویی کنن که به این دلیل اینو گفتم!
نگفتن به دلیل اینکه دوست ندارم به محض شنیدنش بهم توصیه کنن که این کار رو بکن و این کار رو نکن!
و نگفتن به خیلی از دلایل!
پ.ن: بیشتر من برای بقیه دو گوش ام تا بقیه برای من ! چراشو نمی دونم ... شایدم مقصر خودمم چون ترجیح می دم گوش بدم تا حرف بزنم 
»
مرتبط با : دلنوشته
برچسب ها : -
تو که می دونی که آیندش چیه و بعد به غلط کردن می افتی چرا شروع می کنی !!! 
